سلام!

حال همه ی ما خوب است..

ملالی نیست جز گم شدن گاه به گاه خیالی دور..

که مردم به آن شادی بی سبب می گویند..

من بعد از سال ها نوشتم..5 سال از آخرین نوشتم میگذره و من توی این پنج سال..فقط تونستم بخونم

بیام و گذشتمو بخونم..

5 سال گذشت..چقدر همه رفتن..چقدر آدمای قدیمی رفتن آدمای به‌روز اومدن..هی اومدن هی رفتن

مام گم شدیم توی این اومدناو رفتنا..یه ذره فک کن:)

اصن یادت میاد 5 سال پیش هم صحبت هرشبت سنگ صبورت به قول خودت رفیق فابریکت کی بود؟

شاید ته تهش یه اسم الان ازش یادت باشه و داری به خودت میبالیی!!میبالی که حداقل اسمشو یادته..

اگه بیام شرح وقایع این 5 سالو بگم..شاید تا الان..شاید تا الان که 22 سالمه سخت ترینش بوده باشه..

شاید سخت تر از اینم بشه..

گم شدیم..ما هر روز داریم توی خودمون گم میشیم..

و شاید سال های سالم بگذره به خودمون برنگردیم..

این وبلاگ فقط یادآوره نفسی هس که دیگه نمیتونه به من زندگی ببخشه..

خواهر نازنیم..جات همیشه بین ما خالیه..