{√}به جــ ــایــ ــی رسیده امـــــــــــــــــ ــ،
کــــ ـــ ــه خودمْ،بـــ ــادستانِ خــ ــودمْ
امیـــد را کـــ ــــــــــــــــور می کنــ ــم..
از شکســ ــتِ دوبــ ــاره می ترســــــــــم
می ترســــــــــــــــــــــــــ ــــــــــــــ ـــم...!!
{√} شــــ ــده امْ مثلِ نفس هــ ــای تــ ــو،
در خــ ـــــــاطراتِ پوسیـــــــده امــــ
دست بزنی،می شکنمــــــــــــــــــــــ
{√} بچــ ـــه که بودیــــ ــم،از روی نفهمــ ــی..
روی نیمکــ ــت هــ ــا،تنهاشکلی که میکشیــ ــدیم؛
قلبْ بــ ـــود،از جنسِ تیــ ـــــــــــــــــــــــــر خورده..
لعنتی آخر هــ ــم آهِ میزُ نیمکــ ــــت مــــارا گرفت؛
و قلبِ مـــ ــآ،شد از جنسِ تیر خــ ـــورده...
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
سیلــ ــوم علیکـــ ــوم!!اولــ ــا اینکه انصافا میدونم عسکامْ نامربوطن با شعرا در حدِ آلــــآسکــــا!!
بعــ ــدم ْ اینکه درس گریبان گیرمــ ــون شده خفن!!مام که عشقِ رقابت...!!
این دسته نوشته هــ ــایِ فسیلم حاصلِ زنگــ ــای حسابانِ هــ ــا..
و در انتهــ ــا فورجـــ ــه پنج شنبه هام نصیبمــ ــون نشده..
راستــ ــی به قولِ اخــ ــوانِ عزیز:
"هی فلانی! زندگی شاید همین باشد
یک فریبِ ساده و کوچک
آن هم از دست عزیزی که تو دنیا را
جز برای او و جز با او نمی خواهی
من گمانم زندگی باید همین باشد.."
و آخرِ آخرم اینکــ ــه،
تی فــــ ــدا!!
برچسب:
نویسنده: آرتین نعمتی